

De letters L en S vormen niet enkel de initialen van mijn naam Stéphanie Lucidarme, ze staan eveneens voor de twee hoofdrolspelers in mijn fotografie, namelijk Licht en Schaduw. Maar de schijnwerper die staat op de mens, jij dus, want ik wil pure, echte gezichten fotograferen met echte emoties. Mijn scherpstelling staat op je ogen, maar eigenlijk mik ik naar jouw hart.
Ben jij fan van mijn stijl indringende portretten, laat het mij weten.
(Stef Bos)
Ik laat mij inspireren door heel wat fotografen zoals Lee Jeffries, Richard Avedon, Irving Penn en Stephan Vanfleteren. Maar ik heb nog een grote inspiratiebron.
Niet van het beeld, maar van het woord.
Stef Bos is misschien wel de kunstenaar van de taal die telkens de nagel op de kop slaat met zijn liedjes en verhalen. “Hoe dieper het donker, hoe mooier het licht” zingt hij in het lied Ruimte. Laat dat nu net de kern zijn van mijn portretfoto's. En Stef Bos, blijft me raken… want toen ik de zevendelige serie “Serenade van Stef” zag, dan schreeuwde alles in mij “Ja dat is het!”. In elke aflevering ontmoet Stef iemand die in een diepe afgrond heeft gekeken, maar er op één of andere manier in geslaagd is om terug kracht te vinden. En die ontmoeting is een zaadje voor een lied dat Stef Bos maakt voor en over die ene persoon. Benieuwd welk lied dat die ander Stef Bos zal geven, is een prachtig vertrekpunt voor een ontmoeting. Kippenvel van top tot teen.
En net dat wil ik graag met een portret bereiken. Ik wil luisteren naar jouw verhaal en ik ben benieuwd naar het portret dat je mij maar vooral jezelf zal schenken.
Wist je dat Stef Bos een tekst heeft geschreven geïnspireerd door mijn portrettenreeks? Trots ingekaderd natuurlijk!